Mulakan dengan Hasil, Bukan Bilangan Pekerja: Pengajaran daripada CEO Phison tentang Tidak Mengurangkan Orang kerana AI

Adakah AI akan mengurangkan bilangan pekerja, atau tidak? Soalan ini sering kedengaran, sama ada dalam kenyataan pemimpin syarikat mahupun dalam berita.

Biar saya nyatakan kesimpulan saya dahulu: saya berpendapat bahawa memberi tumpuan kepada bilangan orang itu sendiri adalah satu kesilapan. Dalam kebanyakan kes, pekerjalah yang risau tentang bilangan, dan pihak pengurusan membalas dengan mesej seperti "kami akan kurangkan" atau "kami tidak akan kurangkan". Tetapi yang sebenarnya dilihat oleh pihak pengurusan ialah hasil.

Kenyataan CEO Phison dan apa yang disahkan oleh laporan

Pua Khein-Seng, pengasas bersama dan CEO Phison Electronics dari Taiwan, pada dasarnya berkata bahawa mengurangkan orang kerana AI ialah cara yang bodoh (dilaporkan oleh TVBS dan lain-lain). Oleh sebab kata-katanya keras, ayat itu mudah tersebar dengan sendirinya.

Inilah yang dapat saya sahkan daripada laporan. Menurut liputan United Daily News tentang ceramah pada 14 Oktober, kadar penggunaan AI dalam syarikat melebihi 80 peratus pada bulan September, dan syarikat menyasarkan untuk menambah hasil kerja yang setara dengan 500 hingga 700 jurutera menjelang akhir tahun. Satu contoh yang diberikan ialah analisis log untuk pengesahan, yang berkurang daripada tiga jam kepada 30 minit. Laporan juga menyebut bahawa pelaksanaan AI dipimpin sendiri oleh pihak atasan. Artikel Central News Agency pada bulan Jun menggambarkan pasukan AI khusus dan dasar untuk memindahkan orang ke kerja bernilai lebih tinggi, bukannya mengurangkan mereka.

Yang paling menarik perhatian saya ialah cara sasaran itu ditetapkan. "Menambah hasil kerja 500 hingga 700 jurutera" bukan tentang berapa ramai orang yang dikurangkan atau dikekalkan, tetapi tentang berapa banyak hasil yang ditambah. Kata-kata itu ditujukan kepada pekerja; angka itu pula yang dikejar oleh pengurusan. Jika dibaca begitu, kenyataan beliau dan pandangan saya banyak bertindih.

Sebaik sahaja tumpuan diberi kepada bilangan, permainan kerusi muzik bermula

Apabila saya berkata bahawa memberi tumpuan kepada bilangan orang itu satu kesilapan, mungkin kedengaran seolah-olah saya tidak menghargai orang. Maksud saya sebaliknya. Apabila perbincangan bermula daripada bilangan, oranglah yang paling terluka.

Sebaik sahaja perbincangan "berapa ramai yang boleh dikurangkan" bermula, pekerja mula tertanya-tanya sama ada mereka akan termasuk dalam kumpulan yang dikurangkan. Manusia mula bermain kerusi muzik sebaik sahaja mereka memberi tumpuan kepada bilangan. Rakan sekerja tidak lagi kelihatan seperti rakan, tetapi seperti pesaing untuk sebuah kerusi. Akhirnya tiada siapa yang cuba menggunakan AI dengan baik, kerana semakin baik mereka menggunakannya, semakin terancam kerusi mereka sendiri.

Pembaharuan terhenti perlahan-lahan, dan orang terbaik keluar dahulu

Reaksi biasa dalam syarikat yang bermain kerusi muzik ialah bertahan dengan bergerak perlahan: tidak membantah secara terbuka, tetapi juga tidak bekerjasama. Jika orang terbaik berputus asa dan keluar semasa pembaharuan terhenti, kerusi sendiri selamat. Walaupun tiada siapa yang mengatakannya, saya percaya ramai orang dalam syarikat diam-diam mengharapkan begitu.

Apabila perbincangan bermula dengan bilangan, orang yang berprestasi tinggi paling mudah keluar. Mereka ialah orang yang mahukan hasil, dan mereka juga diperlukan di tempat lain. Yang bertahan kekal, dan yang mahu maju pergi. Syarikat yang bermula daripada bilangan akhirnya kehilangan orang yang paling penting.

Saya juga berpendapat bahawa pertukaran orang mungkin berlaku dalam proses transformasi. Tetapi itu berlaku sebagai akibat daripada mengejar hasil; ia perkara yang berbeza daripada bermula dengan sasaran bilangan.

Kembangkan hasil yang ada, betulkan yang belum menjadi

Jadi, apa yang perlu diberi tumpuan? Sangat mudah: kembangkan hasil yang sudah ada, dan betulkan bahagian yang belum menghasilkan keputusan. Sama ada untuk memperkenalkan AI dan berapa ramai orang yang diperlukan datang selepas itu.

Contohnya, jika balasan pantas kepada pertanyaan membawa lebih banyak tempahan, jadikan balasan itu lebih pantas dan tepat. Jika sebut harga yang lambat menyebabkan peluang terlepas, betulkan itu. Apabila anda bermula daripada hasil, AI muncul secara semula jadi sebagai alat untuknya, dan ia tidak menjadi cerita tentang merampas kerusi sesiapa. Berdasarkan pengalaman saya, banyak kes transformasi digital bergerak lebih mudah apabila tumpuan diberi di sini, kerana tujuan yang jelas memudahkan orang di lapangan untuk bekerjasama.

Presiden syarikat menentukan dahulu ke mana masa yang dijimatkan oleh AI pergi

Jika tugas tiga jam menjadi 30 minit, dua setengah jam dijimatkan. Jika anda meneruskan tanpa menentukan ke mana masa itu pergi, ia sama ada diserap oleh tugas-tugas kecil dan hilang, atau ditarik kembali ke perbincangan bilangan: "Jika masa terjimat, bukankah ada orang yang berlebihan?" Yang dijimatkan ialah masa, bukan orang, dan masa itu cuma belum mempunyai destinasi.

Kriteria untuk membuat keputusan ialah presiden syarikat menjelaskan apa yang beliau mahukan untuk syarikat dan hasil apa yang dikehendaki. Jika mahu lebih ramai pelanggan baharu, gunakan masa itu untuk cadangan dan persediaan jualan. Jika mahu kepuasan pelanggan sedia ada meningkat, gunakan untuk susulan dan perundingan. Jika mahu produk baharu, gunakan untuk pembangunan dan prototaip. Tanpa hasil yang jelas, pilihan ini tidak dapat dibuat.

Selepas memutuskan, semak sama ada hasil bergerak

Selepas memutuskan, semak sekali sebulan. Adakah masa benar-benar pergi ke tempat yang diputuskan, dan adakah hasil bergerak? Lihat bukan berapa ramai orang yang ada, tetapi apa yang telah berkembang dan apa yang telah dibetulkan. Satu atau dua perkara semakan bagi setiap destinasi sudah memadai.

Apabila menerangkan kepada pekerja, saya fikir lebih baik juga tidak bermula dengan bilangan. "Syarikat ini menyasarkan hasil ini. Untuk itu, saya mahu tugas ini menjadi lebih pantas. Sila gunakan masa yang terjimat di sini." Dengan susunan itu, perhatian orang beralih kepada hasil, bukan kerusi mereka sendiri. Sebaliknya, jika tajuk utama laporan pertama anda ialah "AI menjimatkan kerja sekian ramai orang", orang di lapangan akan segera mula mengira kerusi.

Apa yang boleh dilakukan mulai esok

Ketepikan pemikiran kerusi muzik dan beri tumpuan dahulu kepada memaksimumkan hasil. Itulah mesej utama tulisan ini.

Secara konkrit, tuliskan satu hasil yang ingin anda kembangkan dan satu yang ingin anda betulkan dalam syarikat anda. Kemudian, jika AI telah mempercepatkan sesuatu tugas, tentukan ke mana masa yang terjimat itu pergi antara kedua-duanya, dan semak pada hujung bulan. Perbincangan tentang bilangan boleh menunggu selepas itu.

▶ Tonton video penuh (bahasa Jepun)
https://www.youtube.com/watch?v=C6Yb-cjwjXk